Je lichaam, de reflectie, spiegel en antenne van je zenuwstelsel.

Je lichaam is veel meer dan enkel een fysieke “verpakking”. Het is meer dan alleen je vervoersmiddel. Het is een complete roadmap, een beschrijving wat er in het ongeziene, de schaduw van je eigen zijn zich af kan spelen.

Het vormt een sensorische antenne die seintjes op kan vangen. Voelt iets goed, of juist niet, veilig of onveilig, of een stemming omslaat etc. Het kan allerlei signalen opvangen. Des te meer in balans deze is, goed afgesteld vanuit je zenuwstelsel des te sterker je signalen aan kan voelen. Een “voorgevoel” of aanvoelen zal beter opgevangen kunnen worden. Je zal in staat zijn te horen wat er niet gezegd wordt. Tussen de regels door zal je kunnen horen welke intentie er werkelijk achter schuil gaat. Je hoort meer dan enkel de gesproken woorden. Wanneer je (hoog) gevoelig bent of in een continue staat van overleven staat zal je ook signalen oppikken. Dit omdat je alert bent, je staat continue aan. Je lijkt dan goed verbonden te zijn echter je zenuwstelsel staat onder zware druk. Dit zal allerlei patronen, symptomen en uiteindelijk klachten met zich meebrengen. Je zenuwstelsel behoort veelal in rust te zijn zodat het werkelijk uit kan blinken in datgene wat het nog meer in zich heeft. In een continue staat an alert schakelt het de overige zaken uit en zal het enkel functioneren op veilig of onveilig. Het zal dan in een staat van onveilig, overleven blijven staan en zo zal ook je volledige zijn en gedrag gaan zijn. Gezien het feit dat je zenuwstelsel geen onderscheidt maakt tussen verschillende vormen van onveiligheid zal de uitwerking gelijk zijn of je bv. moet overleven in een oorlogssituatie of in een onveilige thuissituatie. Enkel het ego, het geconditioneerd denken maakt onderscheidt, een waardeoordeel, het zenuwstelsel incl. de daaruit voortvloeiende patronen, symptomen en klachten niet. Dit is een heel belangrijk gegeven wat veel invloed heeft op de invulling van hulp, begrip en kennis. Kijk je met een bril van ego, geconditioneerd of je hebt er geen bewustzijn in zal je de inhoud laten bepalen wat het hulp traject en eventuele beoordeling het zwaarst laten wegen. Kan je hieraan voorbij gaan dan kijk je naar de uitwerking van het aangedane trauma zal het een geheel ander kader schetsen. Zal hulp verlening en (waarde)oordeel geheel veranderen. Hierbinnen is er veel ruimte voor nieuwe perspectieven die linken aan bv. huiselijk geweld, emotionele en mentale verwaarlozing en mishandeling. Het meten met ongelijke maten zal dan een keerpunt kunnen kennen mits men er voor open zal en kunnen staan. Het vraagt een open blikveld, het geleerde en geconditioneerde voorbij te kunnen gaan. Het zal vele zaken in een ander licht kunnen plaatsen. Je zal voorbij de mind, het ego kunnen gaan en het ware mechanisme wat je interne kompas is en in balans en rust behoort te zijn gaan zien, gaan horen en ware genoegdoening, vervulling en waardering en respect kunnen geven. Dit zal ook verder reiken dan enkel het ego. Het zal een verbinding maken naar zelfvertrouwen, eigenwaarde, bewustzijn wat uitvloeit naar leiderschap over jezelf weer kunnen nemen. Je gaat van slachtofferschap naar leiderschap. Afhankelijk zijn zal omgezet kunnen worden naar verantwoordelijkheid kunnen dragen. Je zal voorbij het trauma komen waardoor je weer naar jezelf kan keren ipv gevangen gehouden zal zijn in het trauma, de overleving in je zenuwstelsel.

Als je dan het geleerde, je gedachtes voorbij kan gaan dan opent er een kader dat je gehele lichaam als een reflectie van onbalans gezien wordt. Je leeft met je hele zijn, niet enkel vanuit je hoofd. Je lichaam wordt dan een communicatie middel van de verborgen delen in het niet zichtbare deel van jezelf. Je zal minder naar symptoom bestrijding gaan maar naar een kern van het werkelijk wat zich afspeelt. Er ontstaat ruimte, een ander of open blikveld dat het een luisterend oor gaat hebben want een stem had het al. Het praatte al, het had alleen een goede “luisteraar” nodig.

Een zenuwstelsel wat in balans is, in rust wordt een wegwijzer voor je. Het geeft je de mogelijkheid voor persoonlijke groei. Het zal een spiegel worden wat er diep verborgen in je ligt opgeslagen. Een trigger die je voorheen over zou nemen of vast zou houden in een emotie of in een reactie wordt nu een seintje dat iets wat verborgen ligt naar de oppervlakte is gekomen of wil komen. Een emotie wordt een kortstondig signaal, het is de eerste aanvang om verder te willen of gaan onderzoeken. Een zenuwstelsel wat in rust kan blijven zal een signaal afgeven van veiligheid en zal het een “begeleider” worden om het onbekende te gaan onderzoeken. Je zal niet je trigger worden of blijven maar innerlijke rust zal ontstaan zodat je vanuit balans met jezelf in contact zal komen, je leert jezelf kennen, je innerlijke wijsheid zal gehoord kunnen worden. Je zal weer terug kunnen keren naar jezelf. Veiligheid, balans en stabiliteit is weer in jezelf aanwezig. Je zal jezelf kunnen dragen zal niet meer in afhankelijkheden functioneren maar vanuit samenwerking waarin duidelijke kaders en respect voor grenzen zal zijn. Hoe het lichaam onbalans zal communiceren is net zo veelzijdig als dat er mensen zijn. Hierin zijn uiteraard wel patronen te zien zodat het sneller en makkelijker te herkennen zal zijn. Deze patronen zullen los van elkaar aandacht krijgen, beschreven worden.

Een zenuwstelsel wat functioneer naar een volledig zijn van wat het is zal een krachtige reflector kunnen zijn. Het is als het ware een weerspiegeling als stilstaand water. Doordat er een grote innerlijke rust kan zijn zal het een reflectie van schoonheid, het verborgen deel zijn. Het zal je ware zelf naar buiten toe gaan reflecteren omdat je de complete veiligheid voelt om jezelf te kunnen zijn zonder dat je een andere identiteit of externe vervulling er zal zijn. Je hebt de innerlijke rust en balans zodat je voelt dat je in onbevangenheid er weer kan zijn voor jezelf. Je bent van overleven naar leven gegaan.